Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
mangekyou
I nagle po tylu latach czytam to co kiedyś było dla mnie najważniejsze, docieram do najstarszych czeluści tekstów, które wiązałem z nami. Dziś już nie ma Ciebie przy mnie, dziś już nie ma nas. Oddaliliśmy się od siebie nie widząc nawet co u nas. Ale może to i lepiej ? Może życie to nie grecka waza, która przedstawia różne momenty życia bo przecież brakuje w nich jednego najważniejszego kawałka, którym byłaś TY... 
Dziś już nic nie jest jak dawniej. Patrzysz pewnie czasami w niebo szczególnie nocą wypuszczając dym z papierosa i myślisz o innych problemach, bo te które były naszymi już dawno odeszły w niepamięć. Wypalamy się jak papierosy, zapomniane, rzucone na ziemię i przydeptane innymi sprawami.
Czas też pędzi nieubłaganie powodując, że starzy znajomi odeszli w pogoni za własnym szczęściem, rodziną, karierą. Ich też brakuje na tej wazie. Może nie tak bardzo jak Ciebie jednak zdaję się być niekompletny, jednak zdaje się, że nagle jest wielka pustka i samotność. Wiesz, że wszyscy kiedyś odejdą, najbliżsi poumierają, a nas już też nie będzie. I tylko pędząca wskazówka zegara będzie gnała do przodu - podobnie jak kurz, który przykryje naszą wspólną wazę i zakryje to co kiedyś było dla nas wszystkim....

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl